مایه امید قلب زار من

دوریت امشب روانم تیره کرد

                              لشکر غم را به جانم چیره کرد

روزگاری با تو روزی داشتم

                             در دل از عشق تو سوزی داشتم

چون شد ان ایام نغز دلپسند

                       چون شدی تو همدم مشکل پسند

بوی پیچکها مرا بی تاب کرد

                                  پلکهایم ارزوی خواب کرد

هر طرف ایاتی از خوشحالی است

                               زین میان جای تو تنها خالی است